Vandaag is mijn laatste dag van mijn eerste trip in 2009. Het wordt ook wel weer tijd, want soms maken die Arabieren je stapelgek, dus dan moet je weer even op geestelijke krachten komen.
Met mij zijn er velen die weer even op adem moeten komen, en dat doen ze dan in Bahrain. Dat betekent dus krioelend met z'n allen, zeer gedisciplineerd de brug over, die heet hier "The Causeway".
De Causeway is 25 jaar geleden aangelegd door het Nederlandse bedrijf Ballast Nedam, en geeft iedereen die dat wil de mogelijkheid om varkensvlees te eten, bier en andere drank te drinken, naar de hoeren te gaan, en alles te doen dat Allah verder verboden heeft.
Met twee van mijn Nederlandse vrienden ga ik wat eten en drinken in Crown Plaza voordat ik naar Nederland terugvlieg. We gaan naar de bar waar een life Philipino band speelt waarbij de dames deels in ondergoed hun performance doen. Ze kijken er verder niet ongelukkig bij, wat niet altijd gezegd kan worden van de vele gezeldschaps dames die niet met de mooiste mannen zijn opgezadeld voor die avond (of deel van de avond).
De Arabieren kijken geamuseerd toe, want dit hebben we niet in Saudi, hoewel ze hun aandacht moeten verdelen over de vrouwen op het podium en hun mobiele telefoon. Dat blijft toch ook wel een magische aantrekkingskracht houden op dit deel van de wereldbevolking.
Na een biertje, en wat gesteggel over de hoogte van de rekening wordt het tijd om naar de luchthaven te gaan, want hoe laat vertrok mijn vliegtuig ook alweer?
Blijkt 02.10 te zijn, dus ik heb nog wat tijd.
donderdag 19 februari 2009
woensdag 18 februari 2009
De Barber
Je kunt je hier voor 5 Riyal laten scheren of knippen. Maximaal ben je dus 10 Riyal kwijt en dat is ongeveer EUR2,50.
Na een lange dag werken met de Saudi's kan dat een welkome ontspanning zijn. Alleen met scheren zijn ze al ongeveer een 20 - 25 minuten bezig. Want niet alleen wordt je 2 keer geschoren, maar ook kun je een mooi model in je baard laten aanbrengen en dat kost natuurlijk tijd.
Het mooie is verder dat je tot ongeveer 24.00 bij de barer terecht kunt. Sluitingstijden zijn afhankelijk van de klandizie en hoeveel zin de barber heeft.
Mijn barber heet Montasz, met een "n", genaamd naar de vrouw van de bouwer van de Tasj Mahal. Een kleine maar zeer vriendelijke Indiër die speciaal voor mij een paar worden Engels spreekt. Maar verder dan uitleggen hoe ik mijn baard deze keer wil komen we niet.
Ik mis niet veel als ik in Nederland ben, maar Montasz wel!
Na een lange dag werken met de Saudi's kan dat een welkome ontspanning zijn. Alleen met scheren zijn ze al ongeveer een 20 - 25 minuten bezig. Want niet alleen wordt je 2 keer geschoren, maar ook kun je een mooi model in je baard laten aanbrengen en dat kost natuurlijk tijd.
Het mooie is verder dat je tot ongeveer 24.00 bij de barer terecht kunt. Sluitingstijden zijn afhankelijk van de klandizie en hoeveel zin de barber heeft.
Mijn barber heet Montasz, met een "n", genaamd naar de vrouw van de bouwer van de Tasj Mahal. Een kleine maar zeer vriendelijke Indiër die speciaal voor mij een paar worden Engels spreekt. Maar verder dan uitleggen hoe ik mijn baard deze keer wil komen we niet.
Ik mis niet veel als ik in Nederland ben, maar Montasz wel!
zondag 15 februari 2009
Sporten
Ik had mij voorgenomen om gebruik te maken van de sport faciliteiten die de compound mij biedt. De laatste paar weken lukt mij het aardig om een redelijk schema aan te houden van spinning (fietsen) en gewone fitness.
Tijdens de spinningles is het vooral interessant om te zien dat er maar weinig deelnemers zijn die de maat weten te houden van de muziek. Het opvallende is hierbij dat dit vooral vrouwen betreft. Nu sta ik niet bekend om mijn enorme maatvastheid, maar met de spinningles lukt me dat over het algemeen nog wel.
Dus het wil wat zeggen dat de mensen van de maat af fietsen, en dat is dan eigenlijk toch ook wel weer knap als je het goed beschouwd.
Verder blijken mijn buren van een Japans bedrijf te zijn. Ik weet niet van welk bedrijf, want de Japanners staan niet bekend om hun communicatieve vaardigheden. Waar ze wel om bekend staan is hard werken, en gezond eten bij de Mc Donalds, Burger King, Pizza Hut, etc.. Blijkbaar vanwege gebrek aan susi bars.
De reden waarom ik het vertel is omdat ik mijn buurman in de sportschool tegenkwam. Niet dat zich direct een hele discussie ontspon, maar de dag erna herkende ik hem toen hij uit zijn auto (met chauffeur) stapte. Ik maakt nog een grapje, maar hij had een mondkapje voor om de stof tegen te houden, dus er kwam wat Japans/Engels gemompel terug dat ik verder niet begreep. Ik heb hem verder niet meer gezien.
Maar vandaag kwam meneer Hiro sporten (stond op de intekenlijst). Meneer Hiro is een klassiek geval van een Japanner waar geen land mee te bezeilen valt. Meneer Hiro - klein ventje met bril op - komt binnen en begint willekeurig en volstrekt zonder systeem aan een apparaat te rukken, om precies te zijn een apparaat voor je armen en rug, waarbij je met je gezicht naar de gewichten kijkt en dan zittend op het bijbehorende bankje de oefeingen verricht. Meneer Hiro blijft gewoon staan en begint aan de stang te rukken, op een totaal ongecontroleerde manier. Nu ben ik van het soort dat zich nergens mee wilt bemoeien, maar ik dacht, misschien bezeert hij zich straks, dus laat ik hem neutraal eens de oefening voordoen. Hij snapte het en ging met zijn gezicht van de gewichten af ongecontroleerd aan de stang rukken. Het positieve was dat hij ging zitten, maar verder was het hopeloos. Ik ben er direct mee gestopt. Overigens ging hij ook nog zijn borst trainen, roeien, en benen doen.
Ik ben weggegaan toen hij op de loopband kniebuigingen ging doen.
Tijdens de spinningles is het vooral interessant om te zien dat er maar weinig deelnemers zijn die de maat weten te houden van de muziek. Het opvallende is hierbij dat dit vooral vrouwen betreft. Nu sta ik niet bekend om mijn enorme maatvastheid, maar met de spinningles lukt me dat over het algemeen nog wel.
Dus het wil wat zeggen dat de mensen van de maat af fietsen, en dat is dan eigenlijk toch ook wel weer knap als je het goed beschouwd.
Verder blijken mijn buren van een Japans bedrijf te zijn. Ik weet niet van welk bedrijf, want de Japanners staan niet bekend om hun communicatieve vaardigheden. Waar ze wel om bekend staan is hard werken, en gezond eten bij de Mc Donalds, Burger King, Pizza Hut, etc.. Blijkbaar vanwege gebrek aan susi bars.
De reden waarom ik het vertel is omdat ik mijn buurman in de sportschool tegenkwam. Niet dat zich direct een hele discussie ontspon, maar de dag erna herkende ik hem toen hij uit zijn auto (met chauffeur) stapte. Ik maakt nog een grapje, maar hij had een mondkapje voor om de stof tegen te houden, dus er kwam wat Japans/Engels gemompel terug dat ik verder niet begreep. Ik heb hem verder niet meer gezien.
Maar vandaag kwam meneer Hiro sporten (stond op de intekenlijst). Meneer Hiro is een klassiek geval van een Japanner waar geen land mee te bezeilen valt. Meneer Hiro - klein ventje met bril op - komt binnen en begint willekeurig en volstrekt zonder systeem aan een apparaat te rukken, om precies te zijn een apparaat voor je armen en rug, waarbij je met je gezicht naar de gewichten kijkt en dan zittend op het bijbehorende bankje de oefeingen verricht. Meneer Hiro blijft gewoon staan en begint aan de stang te rukken, op een totaal ongecontroleerde manier. Nu ben ik van het soort dat zich nergens mee wilt bemoeien, maar ik dacht, misschien bezeert hij zich straks, dus laat ik hem neutraal eens de oefening voordoen. Hij snapte het en ging met zijn gezicht van de gewichten af ongecontroleerd aan de stang rukken. Het positieve was dat hij ging zitten, maar verder was het hopeloos. Ik ben er direct mee gestopt. Overigens ging hij ook nog zijn borst trainen, roeien, en benen doen.
Ik ben weggegaan toen hij op de loopband kniebuigingen ging doen.
vrijdag 13 februari 2009
Valentijn
Voor wie het nog niet wist, Saoedi-Arabië loopt wat achter als het gaat om levensplezier en geluk. Eigenlijk alles wat persoonlijke vrijheid betreft. Je moet 5 x per dag naar de moskee, je mag geen alcohol drinken (officieel dan), je mag niet naar de bioscoop (die is er niet), etc.
Maar het interessante is nu dat ook Valentijsdag verboden is. Blijkbaar is men (de geestelijken dan) van mening dat Valentijsdag vieren een verschrikkelijke zonde is. Als ze het nou deden als vorm van geboorte beperking dan zou ik het nog kunnen begrijpen.
Het goede nieuws is wel dat er discussie was op TV, maar het resultaat is hetzelfde. Verboden.
Overigens heeft dit geen effect op het aantal Saudies dat naar Bahrain zal afreizen. De brug zal wel weer volstaan met Saudies.
Maar het interessante is nu dat ook Valentijsdag verboden is. Blijkbaar is men (de geestelijken dan) van mening dat Valentijsdag vieren een verschrikkelijke zonde is. Als ze het nou deden als vorm van geboorte beperking dan zou ik het nog kunnen begrijpen.
Het goede nieuws is wel dat er discussie was op TV, maar het resultaat is hetzelfde. Verboden.
Overigens heeft dit geen effect op het aantal Saudies dat naar Bahrain zal afreizen. De brug zal wel weer volstaan met Saudies.
woensdag 11 februari 2009
Stoffig
Vanmorgen bleef het donker in mijn kamer. Aan de ene kant waren de gordijnen dicht maar aan de andere kant naast mij bed staan ze gewoon open.
Ik kijk naar buiten en zie een vale zon die probeert om door een dikke stofdeken heen te schijnen. Zonder echt resultaat, het is gewoon donker.
Als ik naar buiten stap dan ligt er op mijn zwarte Mercedes een dikke laag verse poeder. Stof, of heel fijn zand vanuit het Noorden. Onderweg is het alsof je door een dikke mistlaag heenrijdt.
Het voordeel is dat er veel minder idioten op de weg zijn, en iedereen rijdt eindelijk eens wat voorzichtiger. Dit voordeel heeft als nadeel dat je longen ook verstopt raken met de stof, net als je oren en je neus.
In de gang van mijn kantoor hangt net zoveel stof als buiten. Ik denk dat ze omwille van de kosten geen of in ieder geval slechte stoffilters hebben gebruikt. We zetten de airco maar aan, dan is de lucht in beweging en dan merk je het tenminste niet.
Mooi land zo midden in de stof.
Ik kijk naar buiten en zie een vale zon die probeert om door een dikke stofdeken heen te schijnen. Zonder echt resultaat, het is gewoon donker.
Als ik naar buiten stap dan ligt er op mijn zwarte Mercedes een dikke laag verse poeder. Stof, of heel fijn zand vanuit het Noorden. Onderweg is het alsof je door een dikke mistlaag heenrijdt.
Het voordeel is dat er veel minder idioten op de weg zijn, en iedereen rijdt eindelijk eens wat voorzichtiger. Dit voordeel heeft als nadeel dat je longen ook verstopt raken met de stof, net als je oren en je neus.
In de gang van mijn kantoor hangt net zoveel stof als buiten. Ik denk dat ze omwille van de kosten geen of in ieder geval slechte stoffilters hebben gebruikt. We zetten de airco maar aan, dan is de lucht in beweging en dan merk je het tenminste niet.
Mooi land zo midden in de stof.
maandag 9 februari 2009
Lichtjes op je auto
Autorijden is in de meeste Arabische landen een avontuur. Ik heb overigens alleen ervaring in Yemen, Egypte, Koeweit, de UAE en Saoedi-Arabië.
Hier in Saoedi is het interessante dat de binnespiegel enkel als doel heeft om je muts goed te zetten. Buitenspiegels zijn geheel nutteloze dingen. Die zitten er alleen voor de buitenlanders op.
Het interessante is verder dat men hier gek ik op knipperende lichtjes. Alles rechtstreeks uit China dat in NL zo door de politie van de weg zou worden gehaald, wordt hier rustig gebruikt en toegestaan. Tot het iritante aan toe. Zelfs stroboscoop lichten worden hier op de auto's geschroefd. Als je daar achter staat bij een stoplcht moet je eerst een minuut bijkomen voor je weer verder kunt in het donker.
Het bijzondere is ook dat de politie (tenminste in denk dat het de politie is) ook enkel de weg op gaat met knipperende zwaailichten. Nu zou het kunnen dat die dingen maar één stand hebben, fabriek af, t.w. "aan". Maar ik verdenk ze ervan dat ze het gewoon leuk vinden, knipperende lampjes. Doet me een beetje denken aan een mot die rondom een lamp blijft vliegen, aangetrokken door het licht.
Het grappige is dat als je van Riyadh naar Dammam rijdt door de woestijn, je al van kilometers de politie ziet staan in de woestijn met hun snelheidsmeters, vanwege de knipperende lampen. Het voordeel voor de inzittenden is dat ze gewoon kunnen blijven doorslapen, aangezien iedereen zich keurig aan de snelheid houdt. Hoewel veel zich helemaal niets gelegen laten aan de wegpolitie, knipperende lichten of niet. Op z'n zachts gezegd heeft het al met al dus een wat dealuerend effect.
Hier in Saoedi is het interessante dat de binnespiegel enkel als doel heeft om je muts goed te zetten. Buitenspiegels zijn geheel nutteloze dingen. Die zitten er alleen voor de buitenlanders op.
Het interessante is verder dat men hier gek ik op knipperende lichtjes. Alles rechtstreeks uit China dat in NL zo door de politie van de weg zou worden gehaald, wordt hier rustig gebruikt en toegestaan. Tot het iritante aan toe. Zelfs stroboscoop lichten worden hier op de auto's geschroefd. Als je daar achter staat bij een stoplcht moet je eerst een minuut bijkomen voor je weer verder kunt in het donker.
Het bijzondere is ook dat de politie (tenminste in denk dat het de politie is) ook enkel de weg op gaat met knipperende zwaailichten. Nu zou het kunnen dat die dingen maar één stand hebben, fabriek af, t.w. "aan". Maar ik verdenk ze ervan dat ze het gewoon leuk vinden, knipperende lampjes. Doet me een beetje denken aan een mot die rondom een lamp blijft vliegen, aangetrokken door het licht.
Het grappige is dat als je van Riyadh naar Dammam rijdt door de woestijn, je al van kilometers de politie ziet staan in de woestijn met hun snelheidsmeters, vanwege de knipperende lampen. Het voordeel voor de inzittenden is dat ze gewoon kunnen blijven doorslapen, aangezien iedereen zich keurig aan de snelheid houdt. Hoewel veel zich helemaal niets gelegen laten aan de wegpolitie, knipperende lichten of niet. Op z'n zachts gezegd heeft het al met al dus een wat dealuerend effect.
zondag 8 februari 2009
Praktische zaken
- Een liter water is duurder dan een liter benzine 22ct tegenover 9,5ct
- Je auto 2 x week wassen een maand lang SR50 (ongeveer 11euro)
- Enige voedsel dat hier met stijl gegeten wordt zijn dadels
- Het regent in de winter soms in Saoedi, en dat maakt je auto weer vies,
- Verkeersborden staan bij voorkeur achter de afslag geplaatst (als ze er al staan)
- Middenin de woestijn staat soms zomaar een reuzenrad
- 85% van het werk wordt door buitenlanders uitgevoerd
- Op donderdag avond boodschappen doen is een beproeving met al de goed opgevoedde kinderen
- Als je aanzien wilt hebben noem je jezelf consultant
- Lege blikjes, bananen, plastic flessen, en andere rotzooi gooi je gewoon uit je auto als je stilstaat,
- Op MTV zijn her net zoveel blote vrouwen als in Nederland
- Bij security checks moet je zowel de motorkap als de achterklep opendoen. Maar ze kijken niet wat er in de tassen/koffers zit of wat e rop de achterbank staat. Grotere onzin kun je niet voorstellen
vraag van mijn Saudische partner
Wat is een CEO...........?
Vraag gesteld over de telefoon voor de afhandeling van een visumaanvraag.
Daar gaan we de oorlog dus niet mee winnen......
Vraag gesteld over de telefoon voor de afhandeling van een visumaanvraag.
Daar gaan we de oorlog dus niet mee winnen......
vrijdag 6 februari 2009
Sporten
Ik heb me voorgenomen om de faciliteiten die de compound biedt goed te gebruiken. M.a.w. niet dat ik het restaurant nou vaak wil gaan bezoeken, maar wel de sportschool en de gezamenlijke lessen. Althans dat is/was het voornemen. Maar voorlopig ben ik of op reis, of er zijn klanten op bezoek of ik ben ziek.
Maar als ik dan eens de mogelijkheid heb wil niet niet voor een gesloten deur staan, zoals nu. Ik heb uiteraard wel een loper die op iedere deur hoort te passen. Maar net die ik heb niet!
De compound is op Amerikaanse leest geschoeid, dus overal hangen telefoons die je kunt gebruiken. Ik bel eerst de operator, die verteld dat hij security zal informeren om langs te komen. Na 15 minuten gewacht te hebben, de operator nog maar eens bellen..... geen gehoor. Ook niet als je hem heeeel lang laat overgaan. Niets is frustrerender dan helemaal klaar te zijn voor je sport avontuur en dan te moeten wachten.
Ik besluit om samen met Habib naar de ingang van de compound te joggen. Overigens is Habib mijn office boy van Indiaase afkomst met een zeer goed getraind lichaam.
Uiteraard neemt de security bij de ingang geen besluit, maar stuurt ons door naar de reception. Ik ken die Filipino die daar zit, maar die zal geen sleutels meegegeven. Dat blijkt ook zo te zijn en hij piept zijn Indiaase supervisor op. Nadat die ik opgetrommeld verteld die dat zij die sleutels niet hebben en dat we naar recreation moeten. Inmiddels zijn we denk ik al 45min onderweg of aan het wachten, en er komt iemand van security om ons naar recreation te brengen. Recreation blijkt 50m verderop te zijn, dus waar de security nu voor nodig is? Bij recreation worden 3 telefoons gebruikt en een portofoon om er achter te komen dat ook recreation geen sleutel heeft van de Gym op mijn compound. En de recreation manager die heeft al weekend, want het is tenslotte donderdag.
Ik begin nu boos te worden van deze klotezooi en opeens wordt er afgesproken dat iemand van recreation nu de sportzaal opendoet. Voor de zekerheid neem ik de geschrokken Filipino zijn doorkiesnummer mee, en jog vol goede moed naar de Gym.
Daar is de deur open.
Maar als ik dan eens de mogelijkheid heb wil niet niet voor een gesloten deur staan, zoals nu. Ik heb uiteraard wel een loper die op iedere deur hoort te passen. Maar net die ik heb niet!
De compound is op Amerikaanse leest geschoeid, dus overal hangen telefoons die je kunt gebruiken. Ik bel eerst de operator, die verteld dat hij security zal informeren om langs te komen. Na 15 minuten gewacht te hebben, de operator nog maar eens bellen..... geen gehoor. Ook niet als je hem heeeel lang laat overgaan. Niets is frustrerender dan helemaal klaar te zijn voor je sport avontuur en dan te moeten wachten.
Ik besluit om samen met Habib naar de ingang van de compound te joggen. Overigens is Habib mijn office boy van Indiaase afkomst met een zeer goed getraind lichaam.
Uiteraard neemt de security bij de ingang geen besluit, maar stuurt ons door naar de reception. Ik ken die Filipino die daar zit, maar die zal geen sleutels meegegeven. Dat blijkt ook zo te zijn en hij piept zijn Indiaase supervisor op. Nadat die ik opgetrommeld verteld die dat zij die sleutels niet hebben en dat we naar recreation moeten. Inmiddels zijn we denk ik al 45min onderweg of aan het wachten, en er komt iemand van security om ons naar recreation te brengen. Recreation blijkt 50m verderop te zijn, dus waar de security nu voor nodig is? Bij recreation worden 3 telefoons gebruikt en een portofoon om er achter te komen dat ook recreation geen sleutel heeft van de Gym op mijn compound. En de recreation manager die heeft al weekend, want het is tenslotte donderdag.
Ik begin nu boos te worden van deze klotezooi en opeens wordt er afgesproken dat iemand van recreation nu de sportzaal opendoet. Voor de zekerheid neem ik de geschrokken Filipino zijn doorkiesnummer mee, en jog vol goede moed naar de Gym.
Daar is de deur open.
woensdag 4 februari 2009
Wat doen ze
Zowel 's morgens als 's avonds worden er bij mijn deel van de compound (de algehele compound bestaat uit een viertal individuele compoundjes) een hele batterij, voornamelijk Indiërs, afgezet.
En omdat het nu in de ochtend nog wat frisser is, zo'n 11C, kleden ze zich alsof het -11C is. Oorwarmers, jassen, sjaals, het is allemaal niet van de lucht. Als ik voorbij rijd met mijn te grote zwarte Mercedes, max 20kmph, en een deel zit op van die invalide driewielers, dan vraag ik mij af; Waar hebben we al deze werkkrachten voor nodig. Wat voor moois gaan zij vandaag weer produceren. Na al die weken heb ik nog steeds geen idee. Het grasveld is nog steeds niet aangelegd, en ook het wachthuisje van de vrouwen is niet opnieuw geschilderd.
Kortom ik weet het niet!
En omdat het nu in de ochtend nog wat frisser is, zo'n 11C, kleden ze zich alsof het -11C is. Oorwarmers, jassen, sjaals, het is allemaal niet van de lucht. Als ik voorbij rijd met mijn te grote zwarte Mercedes, max 20kmph, en een deel zit op van die invalide driewielers, dan vraag ik mij af; Waar hebben we al deze werkkrachten voor nodig. Wat voor moois gaan zij vandaag weer produceren. Na al die weken heb ik nog steeds geen idee. Het grasveld is nog steeds niet aangelegd, en ook het wachthuisje van de vrouwen is niet opnieuw geschilderd.
Kortom ik weet het niet!
Hoogtepunten van het weekprogramma
Ik woon tijdelijk in een compound waarbij er allerlei leuke dingen worden georganiseerd, met name voor de vrouwen. Een paar mogelijkheden:
- Ladies coffee morning
- Dammam shopping
- Trip to Tavola Kitchen store
- Table top sale
- Bingo
- Ladies lunch out
- Community picnic
Ik hou ook mijn agenda vrij!
dinsdag 3 februari 2009
Journaal van een uur
Ik ben vandaag te ziek om naar mijn werk te gaan. Als zelfs je inwonende "schoonmaakster" ervan schrikt hoe je eruit ziet, dan moet je toch maar eens een dag thuisblijven.
Geeft de gelegenheid om eens naar het journaal te kijken op "uitzending gemist". Het voordeel daarvan is weer dat een journaal van 20 min 45 min duurt vanwege de trage internetverbinding. Kom je de tijd ook wel weer door....
Geeft de gelegenheid om eens naar het journaal te kijken op "uitzending gemist". Het voordeel daarvan is weer dat een journaal van 20 min 45 min duurt vanwege de trage internetverbinding. Kom je de tijd ook wel weer door....
zondag 1 februari 2009
Een ticket boeken
Kan een hele onderneming zijn, als er ook maar iets foutgaat in de initiële reservering. Zo heb ik al een paar dagen een bevestigde boeking op zak, en het enige dat ik moet doen is hem zien te betalen.
Op de een of andere wijze lukt het niet om met Creditcard te betalen, en uiteraard ligt dat aan mijn bank, die gelukkig voor zit soort zaken op zondag in NL gesloten is.
Maar goed, ik ben in totaal 4 keer bij Saudi box office langsgeweest om 2 tickets af te rekenen. De laatste keer wat het tussentijds nog Salat ook, dus de tent gaat 30min dicht en daar sta je dan met Nr 372 tewijl men bezig is met NR 324.
Ik had voldoende tijd dus om eens het dagelijkse leven te aanschouwen van de gemiddelde Saudi. Het is een weinig fraai gezicht. Defensie personeel denkt dat ze overal mogen voordringen, vrouwen gaan gewoon vooraan de balie zitten, zonder dat daar iemad iets tegen zegt, en vrijwel om de 5 minuten probeert iemand wel met een smoes voor te dringen. Soms met succes wat ook niet helpt om hun gedrag aan te passen. Ik was daar met een Brit die werkzaam was bij Britisch Aerospace, en hij moest de Saudi's opleiden in het logistieke denken. Je kon aan zijn gezicht verbaal en non verbaal aflezen dat het een onmogelijke opgave was. Hij was in ieder geval wel goed voorbereid want hij had een erg dik boek meegebracht.
Wat overigens nog een indicatie voor snelle afhandeling is, is als ze in de wachtruimte een kleine catering hebben (koffie, thee, frsidrank, etc..). Die was hier vrij uitgebreid en aangezien de man de hele tijd zijn geld aan het tellen was en aan de dikte van de geldstapel, kon je zien dat er in ieder geval iemand tevreden was met de serviceverlening.
Uiteindelijk speelde mijn griep toch echt wel weer op, en ik kreeg het koud en begon te rillen, en gelukkig kwam aan deze leerzame maar verspilde dag een einde. Ik heb mijn ticket, betaald met mijn Creditcard, en morgen gaan we naar Jeddah (als ik me tenminste goed voel).
Op de een of andere wijze lukt het niet om met Creditcard te betalen, en uiteraard ligt dat aan mijn bank, die gelukkig voor zit soort zaken op zondag in NL gesloten is.
Maar goed, ik ben in totaal 4 keer bij Saudi box office langsgeweest om 2 tickets af te rekenen. De laatste keer wat het tussentijds nog Salat ook, dus de tent gaat 30min dicht en daar sta je dan met Nr 372 tewijl men bezig is met NR 324.
Ik had voldoende tijd dus om eens het dagelijkse leven te aanschouwen van de gemiddelde Saudi. Het is een weinig fraai gezicht. Defensie personeel denkt dat ze overal mogen voordringen, vrouwen gaan gewoon vooraan de balie zitten, zonder dat daar iemad iets tegen zegt, en vrijwel om de 5 minuten probeert iemand wel met een smoes voor te dringen. Soms met succes wat ook niet helpt om hun gedrag aan te passen. Ik was daar met een Brit die werkzaam was bij Britisch Aerospace, en hij moest de Saudi's opleiden in het logistieke denken. Je kon aan zijn gezicht verbaal en non verbaal aflezen dat het een onmogelijke opgave was. Hij was in ieder geval wel goed voorbereid want hij had een erg dik boek meegebracht.
Wat overigens nog een indicatie voor snelle afhandeling is, is als ze in de wachtruimte een kleine catering hebben (koffie, thee, frsidrank, etc..). Die was hier vrij uitgebreid en aangezien de man de hele tijd zijn geld aan het tellen was en aan de dikte van de geldstapel, kon je zien dat er in ieder geval iemand tevreden was met de serviceverlening.
Uiteindelijk speelde mijn griep toch echt wel weer op, en ik kreeg het koud en begon te rillen, en gelukkig kwam aan deze leerzame maar verspilde dag een einde. Ik heb mijn ticket, betaald met mijn Creditcard, en morgen gaan we naar Jeddah (als ik me tenminste goed voel).
Abonneren op:
Posts (Atom)