Vanmorgen bleef het donker in mijn kamer. Aan de ene kant waren de gordijnen dicht maar aan de andere kant naast mij bed staan ze gewoon open.
Ik kijk naar buiten en zie een vale zon die probeert om door een dikke stofdeken heen te schijnen. Zonder echt resultaat, het is gewoon donker.
Als ik naar buiten stap dan ligt er op mijn zwarte Mercedes een dikke laag verse poeder. Stof, of heel fijn zand vanuit het Noorden. Onderweg is het alsof je door een dikke mistlaag heenrijdt.
Het voordeel is dat er veel minder idioten op de weg zijn, en iedereen rijdt eindelijk eens wat voorzichtiger. Dit voordeel heeft als nadeel dat je longen ook verstopt raken met de stof, net als je oren en je neus.
In de gang van mijn kantoor hangt net zoveel stof als buiten. Ik denk dat ze omwille van de kosten geen of in ieder geval slechte stoffilters hebben gebruikt. We zetten de airco maar aan, dan is de lucht in beweging en dan merk je het tenminste niet.
Mooi land zo midden in de stof.
woensdag 11 februari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten