Zowel 's morgens als 's avonds worden er bij mijn deel van de compound (de algehele compound bestaat uit een viertal individuele compoundjes) een hele batterij, voornamelijk Indiërs, afgezet.
En omdat het nu in de ochtend nog wat frisser is, zo'n 11C, kleden ze zich alsof het -11C is. Oorwarmers, jassen, sjaals, het is allemaal niet van de lucht. Als ik voorbij rijd met mijn te grote zwarte Mercedes, max 20kmph, en een deel zit op van die invalide driewielers, dan vraag ik mij af; Waar hebben we al deze werkkrachten voor nodig. Wat voor moois gaan zij vandaag weer produceren. Na al die weken heb ik nog steeds geen idee. Het grasveld is nog steeds niet aangelegd, en ook het wachthuisje van de vrouwen is niet opnieuw geschilderd.
Kortom ik weet het niet!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten