Ik had mij voorgenomen om gebruik te maken van de sport faciliteiten die de compound mij biedt. De laatste paar weken lukt mij het aardig om een redelijk schema aan te houden van spinning (fietsen) en gewone fitness.
Tijdens de spinningles is het vooral interessant om te zien dat er maar weinig deelnemers zijn die de maat weten te houden van de muziek. Het opvallende is hierbij dat dit vooral vrouwen betreft. Nu sta ik niet bekend om mijn enorme maatvastheid, maar met de spinningles lukt me dat over het algemeen nog wel.
Dus het wil wat zeggen dat de mensen van de maat af fietsen, en dat is dan eigenlijk toch ook wel weer knap als je het goed beschouwd.
Verder blijken mijn buren van een Japans bedrijf te zijn. Ik weet niet van welk bedrijf, want de Japanners staan niet bekend om hun communicatieve vaardigheden. Waar ze wel om bekend staan is hard werken, en gezond eten bij de Mc Donalds, Burger King, Pizza Hut, etc.. Blijkbaar vanwege gebrek aan susi bars.
De reden waarom ik het vertel is omdat ik mijn buurman in de sportschool tegenkwam. Niet dat zich direct een hele discussie ontspon, maar de dag erna herkende ik hem toen hij uit zijn auto (met chauffeur) stapte. Ik maakt nog een grapje, maar hij had een mondkapje voor om de stof tegen te houden, dus er kwam wat Japans/Engels gemompel terug dat ik verder niet begreep. Ik heb hem verder niet meer gezien.
Maar vandaag kwam meneer Hiro sporten (stond op de intekenlijst). Meneer Hiro is een klassiek geval van een Japanner waar geen land mee te bezeilen valt. Meneer Hiro - klein ventje met bril op - komt binnen en begint willekeurig en volstrekt zonder systeem aan een apparaat te rukken, om precies te zijn een apparaat voor je armen en rug, waarbij je met je gezicht naar de gewichten kijkt en dan zittend op het bijbehorende bankje de oefeingen verricht. Meneer Hiro blijft gewoon staan en begint aan de stang te rukken, op een totaal ongecontroleerde manier. Nu ben ik van het soort dat zich nergens mee wilt bemoeien, maar ik dacht, misschien bezeert hij zich straks, dus laat ik hem neutraal eens de oefening voordoen. Hij snapte het en ging met zijn gezicht van de gewichten af ongecontroleerd aan de stang rukken. Het positieve was dat hij ging zitten, maar verder was het hopeloos. Ik ben er direct mee gestopt. Overigens ging hij ook nog zijn borst trainen, roeien, en benen doen.
Ik ben weggegaan toen hij op de loopband kniebuigingen ging doen.
zondag 15 februari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten